forum     goście     linki     kontakt     szukaj     start         
Nasze informacje
Wystawa
Archiwum
Tamte czasy
Nasza sonda
Adam Michnik nie został zaproszony na prezydencką uroczystość z okazji Marca 68. Fakt ów oceniasz:
negatywnie
pozytywnie
zobacz wyniki
archiwum sond

Małopolska
Tadeusz Isakowicz-Zaleski (ur. 1956), ksiądz, duszpasterz Ormian w Polsce. Urodzony w Krakowie, w rodzinie nauczycielskiej pochodzenia ormiańskiego. W 1983 roku otrzymał świecenia kapłańskie i skierowany został na studia do kolegium ormiańskiego w Rzymie. Nie otrzymał jednak trzykrotnie paszportu ze względu na współpracę z podziemną Solidarnością.
Od 1985 roku związany z Duszpasterstwem Ludzi Pracy w Mistrzejowicach, w maju 1988 kapelan strajku w Nowej Hucie. Już jako kleryk współpracował z niezależnymi pismami "Spotkania" i "Krzyż Nowohucki" oraz z prasą katolicką, między innymi z "Tygodnikiem Powszechnym" i "Gościem Niedzielnym".
Wydał trzy tomiki wierszy: "Oblężenie" 1981), "Wspomnienia" (1985), "Morze Czerwone" (1988).
Duszpasterz osób niepełnosprawnych i ich rodzin, współzałożyciel wspólnoty "Wiara i Światło", Schroniska dla niepełnosprawnych w Radwanowicach i Fundacji im. Brata Alberta, której prezesem jest od 1989 roku.
Bogusław Sonik (ur. 1953), dziennikarz, działacz samorządowy, absolwent Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego. Jako student, w latach 70-tych, rozpoczął działalność w opozycji antykomunistycznej. Był związany z prowadzonym przez oo. Dominikanów duszpasterstwem akademickim Beczka. Współpracował również z Komitetem Obrony Robotników. Po śmierci swojego kolegi Stanisława Pyjasa założył wraz z przyjaciółmi z opozycji Studencki Komitet Solidarności.
W roku 1980 brał aktywny udział w tworzeniu i organizowaniu struktur NSZZ "Solidarność". Do 1982 roku pełnił funkcję wiceprzewodniczącego Zarządu Regionu Małopolskiej "Solidarności". Był przewodniczącym delegacji Małopolski na I Krajowy Zjazd NSZZ "Solidarność".
W pierwszym dniu stanu wojennego został internowany. W 1983 roku podjął pracę w Wydawnictwie ZNAK oraz znalazł się w gronie założycieli wydawanego w drugim obiegu, społeczno-kulturalnego pisma "Arka".
W roku 1983 wyjechał do Francji. Stamtąd wspomagał opozycję w Polsce. Pracował jako dziennikarz w Sekcji Polskiej Radia France Internationale oraz BBC, wpółpracował także z Radiem Wolna Europa. W 1990 roku został szefem Instytutu Polskiego we Francji oraz Ministrem Pełnomocnym Ambasady Polskiej w Paryżu. Publikował w "Tygodniku Powszechnym".
Do Polski powrócił w roku 1996. Objął stanowisko dyrektora Festiwalu Kraków 2000 - Europejskie Miasto Kultury. W 1998 roku został radnym województwa małopolskiego i przewodniczącym sejmiku województwa małopolskiego. W 2002 roku ponownie zdobył mandat radnego. W 2004 został wybrany posłem w wyborach do Parlamentu Europejskiego.
Zbigniew Wassermann (ur. 1949) prawnik po Wydziale Prawa UJ, od 1972 r. w prokuraturze. W tamtym czasie nie związany z żadną formacją polityczną. Prowadził śledztwa w sprawach gospodarczych i kryminalnych.
W 1990 r. zasiadał w Komisji ds. Weryfikacji Pracowników SB. Już po upadku systemu komunistycznego zajął się osądzeniem zbrodni komunistycznych (sprawa Bogdana Włosika, zastrzelonego w Nowej Hucie), próbował rozwikłać sprawę zabójstwa Stanisława Pyjasa. Był wówczas zastępcą szefa Prokuratury Wojewódzkiej w Krakowie. Zawieszony z powodu ujawnienia nieprawidłowości działań prokuratury dotyczących śledztw w sprawie prywatyzacji majątku narodowego i zbrodni komunistycznych. Od 1993 r. pracował w Prokuraturze Apelacyjnej w Krakowie, gdzie zajmował się nadzorem służbowym, pełnił też rolę rzecznika prasowego.
Od listopada 2000 r. pracował u boku ministra sprawiedliwości, Lecha Kaczyńskiego, który powierzył mu pełnienie obowiązków Prokuratora Krajowego. Nominację zablokował ówczesny premier, Jerzy Buzek. W Prokuraturze Krajowej był odpowiedzialny za nadzór nad najpoważniejszymi śledztwami dotyczącymi mafii (sprawa Pruszkowa), zabójstw gen. Papały i min. Dębskiego, a także spraw gazociągu jamalskiego i prywatyzacji PZU. Przez następcę ministra Kaczyńskiego przesunięty do Wydziału Skarg i Wniosków Prokuratury Krajowej. W tym okresie przystąpił wspólnie z braćmi Kaczyńskimi do budowy Prawa i Sprawiedliwości, aby zmieniać prawną rzeczywistość w parlamencie. Jest szefem miejskich struktur PiS w Krakowie.
Od 1992 r. jest członkiem krakowskich władz Stowarzyszenia Polskich Prawników Katolickich. Był też członkiem Rady ds. Rodziny przy Wojewodzie Małopolskim.
Uczestniczył w wielu konferencjach poświęconych walce z przestępczością. Jego wystąpienia publikowano w wydawnictwach książkowych. Jest autorem wielu publikacji m.in. w "Tygodniku Solidarność Małopolska", w miesięczniku "Wychowawca". Pisał o tematyce obrony życia, problematyce przestępczości nieletnich i zbrodni komunistycznych.
2005-12-19
 
za: Promieniści nr 10/86 z 1987-02-16
Internetowe Archiwum Opozycji Demokratyczej w Małopolsce lat 1976-1989
           Realizowane przy współudziale Stowarzyszenia dla Małopolski            
poleć ten serwis znajomemu